Leczenie choroby lokomocyjnej

Nietrudno jest stwierdzić, kogo najczęściej dotyka choroba lokomocyjna. Najczęściej pojawia się ona u małych dzieci. Dlaczego właśnie u nich? Powodem takiego stanu rzeczy niewątpliwie jest niedojrzałość szlaków nerwowych. To zaburzenie z kolei jest powodowane nadmiernym pobudzeniem poprzez poruszanie się pojazdów, typu samochód, pociąg, statek, samolot i tak dalej, narządu przedsionkowo-ślimakowego, który to znajduje się w uchu. W ostrych przypadkach wystarczy nawet, że osoba będzie jedynie patrzeć na poruszający się pojazd, a już wywoła to u niej mdłości. Jak już zostało wspomniane, objawami takiej choroby lokomocyjnej są przede wszystkim mdłości, nudności, wymioty oraz zawroty głowy. Zanim nastąpi atak taka osoba staje się blada, czasami zalewają też ją zimne poty. Poprzedzać taki napad mogą także ziewanie, obfite ślinienie się, a także senność i uczucie zmęczenia, mimo że osoba twierdziła, że jest wypoczęta. Pocieszający może być fakt, że często zdarza się, że choroba lokomocyjna po prostu mija z wiekiem. Nie jest, więc powiedziane, że będziemy na nią cierpieć przez całe nasze życie. Pomóc w chorobie lokomocyjnej może właściwie wentylowanie pojazdu, warto, co jakiś czas otwierać okno. Zapobiegawczo można sięgnąć po tabletki, które są dostępne bez recepty w każdej niemal aptece. Ważne jest, że prawdopodobieństwo ataku może być zwiększone poprzez zjedzenie jakiegoś bardzo obfitego posiłku.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.